راهنمای انتخاب و خرید کارت صدا (Sound Card)

راهنمای انتخاب و خرید کارت صدا (Sound Card)

در ابتدا اگر بخواهیم بلندگوی داخلی (به کامپیوتر) بیافزاییم، ما یک کار صدا می خریم،(معمولا استریو ولی نه همیشه ) و آن را در یک اسلات خالی از نوع ISA قرار می دادیم. وقتی PCL ظاهر شد(اسلات های روی مادربرد پیشرفت کردند)، ما در مورد خرید کارت بین یک کارت 16 بیتی قدیمی و یک کارت 32 بیتی جدید حق انتخاب پیدا کردیم. هر یک از این دو مدل از سه وسیله ی اتصالی یکسان پشتیبانی می کردند. فیش بلندگو، ورودی میکروفن و یک خط برای تمام ورودی های دیگر. شما خیلی به ندرت ممکن بود یک DIN 5 ورود/خروج برای یک صفحه کلید MIDI ببینید.

اما امروزه حتی بعضی از کارت صداهای Low end که قیمت کمی هم دارند؛ می توانند صدای دالبی دیجیتال(Dolby) را پشتیبانی کنند. قبل از انتخاب کارت صدا باید نیازهای خود را بدانید، یعنی برای خودتان مشخص کنید که از کارت صدایی که تهیه می کنید چه می خواهید. این می تواند دامنه ای از پردازشگر کلمه یا سایر کاربردهای اداری که اصلا صدایی لازم ندارد؛ تا وسایل سرگرمی خانگی و پردازش حرفه ای صدا را در برداشته باشد. بازی ها و فیلم های DVD دوزمینه ی استفاده از کامپیوترها در سرگرمی های خانگی هستند. هر دوی این بخش ها به سرعت در حال رشد بوده و روز به روز تولید کننده ها برای رقابت با یکدیگر مجبور به ابداع نوآوری می باشند، البته این برای کاربران کامپیوتر ومشتریان بسیار این محصولات عالی است. چرا که کالایی با کیفیت بهتر و قیمت کمتر تهیه می کنند.

اما همانطور که ابتدا گفتیم؛ همین تنوع انتخاب کارت مناسب را سخت تر می کند. در اینجا نمونه هایی از یان تکنولژی را با هم مرور می کنیم :

DS3D DirectX Sound 3D یک شیوه ابتدایی برای شبیه سازی و تقلید از "3D Surround" است که اخیرا به نحو قابل توجهی پیشرفت کرده است. "DS3D DirectX Sound 3D" ساخت مایکروسلفت است و با شیوه ای به نام صدای موضعی(Positional audio) حجم گسترده ای از دستورات را برای قراردادن صدا در فضای 3D(3 Dimension Space) ارایه می کند. به طور خلاصه، "DS3D" با به کارگیری صحیح و ماهرانه ی ویژگی های صدا باعث می شود که به نظر برسد صدا از یک جهت خاص منتشر می شود. برای مثال ازعقب یا از سمت چپ، و ای احساس را به شما می دهد که بیشتر از دو بلندگو به کامپیوتر متصل است. در ابتدا این کار کلا از طریق CPU انجام می شد که به قدرت پردازش بالایی نیاز داشت. بعد از ورود DirectX5 بود که مایکروسافت اجازه داد تا "DS3D" توسط سخت افزار مهمانی (Party Hardware) سوم افزایش سرعت داده شود تا فشار بر CPUی سیستم اصلی کاهش یابد.

A3D A3D، مخفف Aureal 3D است، که در ابتدای کار در سال 1997 به طور مشترک با ناسا(سازمان فضایی آمریکا) برای کاربری در شبیه سازهای پروانه توسعه پیدا کرد. تکنولوژی A3D تقلید دیگری از 3D بود و مانند DS3Dی ساخت مایکرو سافت (تا چندی پیش) کاملا بر قدرت پردازش CPU تکیه داشت، ولی امروزه سخت افزار افزایش دهنده ی سرعت را نیز می پذیرد. نسخه های جدیدتر؛ حتی یک اداره کننده ی منبع دارند که به سازنده های بازی این امکان را می دهد که الگوریتم های A3D را به نحوی اداره و کنترل نمایند که بتواند محیطهای مختلف جوی مانند مه غلیظ یا محیط زیر آب را شبیه سازی کنند. EAX EAX( گسترش صوتی محیطی) اواین بار توسط شرکت Creative در سال 1998 معرفی شد.

EAX به عنوان یک راه ساده برای افزودن پژواک به DS3D مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1999 نسخه دیگری از این نمونه با نام EAX2.0 ایجاد محیط های جالب و واقع گرایانه ای مانند شبیه سازی اثرات کاهش دهنده ی وسایل جداکننده ی (مثل تیغه دیوار) بین محیط ها (مانند دیوار) و موانع درون محیط ها مانند مبلمان خانه را ممکن ساخت. این کار به واسطه ی افزودن وسایل و اجزاء مانع ؛ به الگوریتم مانند منبع سمعی خودش ممکن شد. Dolby Digital کارت صداهای جدیدتر به صدای دالبی دیجیتال اجازه می دهند تا صدا از سخت افزار کارت عبورداده شود وبه 5 کانال جدا رمز گشایی و باز خوانی گردد. این صدا بعدا توسط مدار واقع بر روی کارت صدای Dolby 5.1 می تواند از رمز گشایی 6کانال نا واضح صدا توسط پردازشگر روی بردش (Board) پشتیبانی کند. این کانال ها عبارتند از:

● چپ جلو
● راست جلو
● جلوی مرکزی
● چپ عقب
● راست عقب
● یک زیر بلندگوی صدای بم (برای 1/0).

البته این کانل ها در مدل های بعدی Dolby نظیر6.1 ب افزودن یک کانال میانی مرکزی و در مدل 7.1 نیز با فازودن دو کانال راست مرکزی و چپ مرکزی کامل تر شده اند. بلندگوها برای مدت طولانی بلندگوهای کامپیوترها ابزارهای ثابتی محسوب می شدند. در حالی که سیستم استریو با دقت زیاد انتخاب می شود، تنها هر بلندگوی قدیمی برای کامپیوتر شخصی کار را انجام می دادو تا همین اواخر هم این کاملا معقول به نظر می رسید، برای این که کیفیت صدای خارج شده از کامپیوتر هرگز نمی توانست از بلندگوهای بهتر حداکثر استفاده را ببرد. اما در حال حاضر با وجود Dolby Digital 6.1 کیفیت و کمیت بلندگوها تفاوت بسیاری کرده است. برنامه ریزی مهم ترین نکته در یک سیستم Dolbyی خوب جداسازی صداها ست. یعنی اضافه کردن بلندگو در جای مناسب. این نیازمند برنامه ریزی است، ولی به کمک تکنولوژی اخیر این کار هزینه زیادی ندارد. در حال حاضر شرکت هایی چون Creative، Labtech و Logitech با قیمتی بسیار مناسب؛ کیفیت خوب و قابل قبولی برای سیستم بلندگوی Dolby 5.1 و 6.1، ارایه می کنند.